1 Temmuz 1944'te düzenlenen, 44 ülkeyi temsil eden 700'den fazla katılımcının bir araya geldiği Bretton Woods Konferansı’nda, uluslararası bir bankacılık sisteminin kurulması savunulmuştur. Uluslararası liderler, ABD dolarının uluslararası ticaret için standart küresel para birimi olarak kabul edilmesine karar vermişlerdir. Bunun üzerine ABD doları, altın ve en istikrarlı para birimi ile desteklenmiştir. ABD dolarının uluslararası ticarette standart para birimi olarak kabul edilmesi, bankacılık araçları piyasasının gelişimini de büyük ölçüde etkilemiştir.
ABD Dolarının standart para birimi olarak kabul edilmesinin daha da sağlamlaştırılması için, Bretton Woods Konferansı’nda alınan kararlar ile, altının, ABD Dolarını ons başına dolarla desteklemesi sağlanmıştır. Fakat, bahsedilen zaman diliminde, Amerika Birleşik Devletleri uluslararası ekonomik genişlemeyi desteklemeyi sürdürmek için gereken dolarları basmaya devam edecek kadar altına sahip değildi. ABD Hazinesi'nin ABD Doları yaratmaya devam etmek için bir çözüm bulması gerekiyordu. Böylece, büyük küresel bankalara satılan, *(MTN'ler – Medium Term Notes) oluşan finansal araçlar yaratıldı.
Federal Rezerv, finansal araçları dolar cinsinden satarak nakde çevirdikten sonra, bunları ABD Hazinesi ve G-8 ülkeleri tarafından belirlenen politikalara uygun olarak küresel ekonominin hedeflenen bölümlerine yeniden entegre edilebilmektedir. Büyük dünya bankaları finansal araçlarını değiş tokuş ederken, PRIVATE PLACEMENT PROGRAMLARI (ÖZEL YATIRIM PROGRAMLARI) doğar. Fakat bunlar sadece bankalar ve hükümetlerin kullanımı için ayrılmıştır.
*Medium Term Notes (MTN), bir faiz oranıyla pazarlığa tabi olan borçlanma senetleridir. Orta ve uzun vadeli sermaye ihtiyaçlarını finanse etmek için uluslararası borç piyasalarındaki hükümetler veya şirketler tarafından verilmektedir.